Het muizenvangertje

Als kitten van net acht weken oud kwam Maaike pro Deo terecht op een boerderij in Raerd. Een beetje voor de gezelligheid, maar bovenal om muizen te vangen. En die zijn er volop dit jaar! Dus kon Maaike meteen flink aan de slag. Maar vanaf het begin liep het niet zo lekker met haar. Die eerste muizen ving ze met verve, maar ze kon ze niet verwerken. Ook de brokjes die ze voorgeschoteld kreeg kwamen er geregeld weer uit. Dat ging van kwaad tot erger zodat ze bij Anneke op ons spreekuur terecht kwam. Er was overduidelijk een bolletje in de maagstreek te voelen en de röntgenfoto bevestigde dat er een rond voorwerp in haar maagje zat. Via een niet nader te specificeren afspraak die ik volledig aan de fantasie van de lezer overlaat, belandde Maaike op de operatietafel. Anneke verwijderde vakkundig een klein stuiterballetje uit het maagje van de kleine hummel en nam Maaike zelfs onder haar hoede mee naar huis om de beste zorg binnen haar eigen gezin te waarborgen. Het muizenvangertje herstelde uiterst voorspoedig! Na een paar dagen mocht ze haar rentree op de boerderij maken. Maar onder strenge voorwaarden. Naast heel veel liefde mocht ze slechts mondjesmaat kleine hapjes licht verteerbare kost tot zich nemen, het liefst goed verdeeld over de dag. Haar maagje mocht immers niet overbelast raken, want daar zaten nog hechtingen in. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Zolang ze nog opgesloten zat wel, maar al snel was daar geen houden meer aan. Het gevolg was dat het hele boerengezin Maaike in de gaten moest houden. Zodra ze weer een muis had gevangen, werd haar deze vakkundig afhandig gemaakt. Dit zeer tegen de zin van de kleine poes. De grimas op het koppie op de foto spreekt boekdelen! En anders de bromgeluiden die ze daarbij maakte wel.

Toen ik de afgelopen week het bedrijf weer even bezocht in het kader van het grootvee, mocht ik meegenieten van haar fratsen. Ze is ondertussen volledig hersteld en hard op weg een grote poes te worden. Met dank aan mijn collega! Alleen de muizen zijn absoluut niet blij… En ik? Het gebeurde in mijn vakantie en ik mocht het eigenlijk niet weten. ‘Want dan zou ik er vast een verhaal over schrijven’. Tja, hou het maar eens geheim voor de bistedokter…

Augustus 2019 

Dit bericht is geplaatst in COLUMNS. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.