De Verandering

Jarenlang draaide onze praktijk in een vaste samenstelling. Wellicht met een uniek concept. Vier dierenartsen samen met hun meewerkende partners. In een paar jaar tijd is er enorm veel veranderd. Jonge collegae deden hun intrede, de praktijk is de hele dag open en vanaf oktober heeft Sabine naast Janet haar intrede gedaan als assistente. Parttime werken wordt normaal en de digitalisering heeft een vlucht genomen. Nieuwe apparatuur maakt ons het werken makkelijker en doet de dienstverlening verbeteren. Dit allemaal om jouw dier beter te maken of gezond te houden.

Nu staat er opnieuw een grote verandering voor de deur. Na het vertrek van onze ‘nestor’ en zijn vrouw drie jaar geleden, gaan Eric en Ingrid Havik onze maatschap per februari 2018 verlaten. Dat is bepaald niet uit weelde, gezondheidsredenen vormen helaas de aanleiding daartoe. Opgeven staat meestal niet in het vocabulaire van een veterinair. Maar als steeds vaker ‘de wâl it skip keart’, moet het verstand zegevieren. Net als ik is Eric het afgelopen jaar al wat minder gaan werken, maar het biedt hem te weinig soelaas.Eric en Ingrid kwamen na een periode in Canada en vervolgens in Groningen te hebben gewerkt in 1992 naar Grou toe. Net als Lia en ik woonden ze eerst een paar jaar in de praktijk: het kantoor was woonkamer en de huidige OK de slaapkamer. Later settelden ze zich op De Tichtset in Grou. Jarenlang waren Eric en ik de vaste aanspreekpunten op het spreekuur; net zoals Ingrid met de andere partners bij de balie. Na vijfentwintig jaar samenwerken vorm je een hecht team. Je kent elkaars sterke en minder sterke punten en je vult elkaar daarin juist prima aan. Het is bekend met welke handeling, cliënt of wat voor dier de één meer en de ander minder affiniteit heeft en dat vang je van elkaar op. Bij operaties konden Eric en ik elkaar blindelings vertrouwen. Er was een vaste verdeling van taken en handelingen en het voelde apart als we ineens van plaats aan de operatietafel wisselden. Opvallend was vooral als één van ons even geen oplossing zag bij een moeilijke patiënt, de ander ineens met een nieuwe invalshoek op de proppen kwam, zodat we weer verder konden.  Nooit onenigheid? Natuurlijk wel, wat dat betreft is een maatschap net als een huwelijk. Aan deze hechte samenwerking zal een eind komen. Dat vind ik oprecht jammer. Maar het biedt ook nieuwe uitdagingen. Aan opvolging wordt namelijk naarstig gewerkt. De gemiddelde leeftijd in onze praktijk daalt rap. En dat is maar goed ook. Nieuwe inzichten en moderne technieken doen hun intrede en maken de praktijk beter. Ondertussen blijven we met bezieling, kwaliteit en dienstbaarheid hoog in het vaandel trouw aan ons logo: met hart voor dieren, in het hart van Fryslân.

Ik wens, mede namens mijn collegae en onze partners, Ingrid en Eric samen een hele goede tijd toe. We zullen ze missen.

Januari 2018

 

Dit bericht is geplaatst in COLUMNS. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.